SHANTECH 5 DNA #044: ประสบการณ์มีค่า เมื่อเราเปลี่ยนมันเป็นบทเรียน

หลายคนบอกว่า ประสบการณ์คือครูที่ดีที่สุด ผมเห็นด้วย แต่มีเงื่อนไขสำคัญอยู่ข้อหนึ่งคือ ประสบการณ์จะมีค่าจริง ก็ต่อเมื่อเราไม่ปล่อยให้มันผ่านไปเปล่า ๆ เพราะในงานจริง เราทุกคนมีประสบการณ์อยู่แล้ว ไปหน้างานมาแล้ว ซ่อมเครื่องมาแล้ว เจอปัญหามาแล้ว แก้สถานการณ์มาแล้ว คุยกับลูกค้ามาแล้ว ทำงานสำเร็จมาแล้ว และพลาดมาก็แล้ว แต่คำถามสำคัญไม่ใช่แค่ว่า “เราเคยเจออะไรมาบ้าง” คำถามที่สำคัญกว่าคือ “เราได้เรียนรู้อะไรจากสิ่งที่เจอมาบ้าง” เพราะคนสองคน อาจผ่านเหตุการณ์เดียวกัน แต่คนหนึ่งได้เพียง “ความเคยชิน” ขณะที่อีกคนได้ “ความเข้าใจที่ลึกขึ้น” ตัวอย่างง่าย ๆ ช่างสองคนเจอเคสคอมเพรสเซอร์ตัดจากปัญหาเดิมคล้ายกัน คนแรกจำได้แค่ว่า “เคสนี้เคยเปลี่ยนตัวนี้แล้วหาย” แต่คนที่สองถามต่อว่า - ตอนนั้นสาเหตุจริงคืออะไร? - มีสัญญาณเตือนอะไรมาก่อน? - ถ้าจะป้องกันไม่ให้เกิดซ้ำ ต้องทำอะไร? - ถ้าครั้งหน้ามาอีก เราจะวิเคราะห์ให้เร็วและแม่นขึ้นได้อย่างไร? ทั้งสองคนมีประสบการณ์เหมือนกัน แต่คนที่สองกำลังเปลี่ยนประสบการณ์ ให้กลายเป็น “บทเรียน” สำหรับ Shantech ผมอยากให้ทุกคนจำไว้ว่า ประสบการณ์เพียงอย่างเดียว ไม่ได้ทำให้คนเก่งขึ้นเสมอไป สิ่งที่ทำให้เก่งขึ้นจริงคือ การทบทวน การเชื่อมโยง และการสรุปบทเรียนจากประสบการณ์นั้น หลังจบงานแต่ละครั้ง ลองถามตัวเองสั้น ๆ ว่า 1) งานนี้สอนอะไรเรา? ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทคนิค เรื่องการสื่อสาร เรื่องการวางแผน หรือเรื่องการทำงานเป็นทีม 2) อะไรที่ทำได้ดี และควรรักษาไว้? บทเรียนไม่ได้มีแค่เรื่องผิดพลาด ความสำเร็จก็ต้องถูกถอดเป็นบทเรียนเช่นกัน 3) อะไรที่ควรทำต่างออกไปในครั้งหน้า? นี่คือจุดที่เปลี่ยน “ประสบการณ์” ให้กลายเป็น “การพัฒนา” 4) สิ่งนี้ควรถ่ายทอดต่อให้ใครบ้าง? ถ้าบทเรียนอยู่กับคนคนเดียว องค์กรยังไม่ได้ประโยชน์เต็มที่ หลายครั้ง องค์กรไม่ได้ขาดประสบการณ์ แต่ขาดระบบในการเปลี่ยนประสบการณ์ ให้เป็นองค์ความรู้ของทีม จึงเกิดปัญหาที่ว่า - คนเดิมเจอปัญหาเดิมซ้ำ - คนใหม่ต้องเรียนแบบลองผิดลองถูกอีก - ความรู้สำคัญติดอยู่กับบางคน - และบทเรียนดี ๆ ไม่เคยถูกส่งต่อ สำหรับ Shantech ถ้าเราอยากเก่งขึ้นทั้งองค์กร เราต้องไม่เก็บประสบการณ์ไว้แค่ในความทรงจำ แต่ต้องเปลี่ยนมันให้เป็น - มาตรฐานงาน - Checklist - วิธีตรวจสอบ - Warning Sign - Case Study - หรือบทเรียนสั้น ๆ ที่ทีมเอาไปใช้ต่อได้ เพราะในที่สุดแล้ว ประสบการณ์ที่ไม่ได้ถูกถอดบทเรียน อาจมีค่าเพียงกับ “คนที่เคยเจอ” แต่ประสบการณ์ที่ถูกเปลี่ยนเป็นบทเรียน จะมีค่ากับ “ทั้งทีม” และนี่คือความแตกต่างระหว่าง คนที่ทำงานมานาน กับ คนที่ทำงานแล้วเติบโตจริง สำหรับคน Shantech เราไม่ควรภูมิใจเพียงว่า “ผมทำงานมานาน” แต่ควรภูมิใจว่า “งานที่ผมผ่านมา ทำให้ผมเข้าใจมากขึ้น ทำงานดีขึ้น และช่วยให้คนอื่นเก่งขึ้นด้วย” เพราะประสบการณ์มีค่า ก็ต่อเมื่อเราไม่ปล่อยให้มันจบ แค่ในวันนั้น แต่ทำให้มันกลายเป็นบทเรียน ที่ช่วยให้วันต่อไป เราทำได้ดีกว่าเดิม — ที่มา: เพจ Shantech RHVAC Academy https://www.facebook.com/rhvacacademy/posts/pfbid02oUiDwxwZRRb6u4a7WUZvEJ9AAo5KdMF2247ZQGwwsrwMHCpKunRmnJ7eceDo7DTHl